براي تجارت الكترونيك تعاريف مختلفي ارايه شده است كه اغلب آنها مبتني بر تجارب گذشته در استفاده از تجارت الكترونيك بوده است. در ساده ترين شكل, ميتوان آن را به صورت ”انجام مبادلات تجاري در يك قالب الكترونيكي“ تعريف نمود . كميسيون اروپايي در سال 1997 آن را به شكل زير تعريف نموده است:
” تجارت الكترونيك بر پردازش و انتقال الكترونيكي دادهها, شامل متن, صدا و تصوير مبتني ميباشد. تجارت الكترونيك فعاليتهاي گوناگوني از قبيل مبادله الكترونيكي كالاها و خدمات, تحويل فوري مطالب ديجيتال, انتقال الكترونيكي وجوه, مبادله الكترونيكي سهام, بارنامه الكترونيكي, طرحهاي تجاري, طراحي و مهندسي مشترك, منبع يابي, خريدهاي دولتي, بازاريابي مستقيم و خدمات بعد از فروش را در بر ميگيرد.
وزارت صنايع و تجارت بين المللي ژاپن گفته است:
” تجارت الكترونيك كه تا چندي قبل به تعداد معيني از شركتها محدود ميگرديد در حال ورود به عصر جديدي است كه در آن تعداد زيادي از اشخاص گمنام مصرف كنندگان در شبكه حضور دارند. به علاوه, محتواي آن از حيطه مبادله دادههاي مربوط به سفارش دادن يا قبول سفارش فراتر رفته و فعاليتهاي عمومي تجاري از قبيل تبليغات, آگهي, مذاكرات, قراردادها و تسويه حسابها را نيز در بر گرفته است“.
از مجموعه تعاريف ارايه شده ميتوان نتيجه گيري نمود كه زمينههاي كاربرد تجارت الكترونيكي بسيار گسترده تر از مبادله كالا, خدمات و وجوه است و در تعريف آن و تبيين سياستهاي مورد نظر بايد علاوه بر كاربردهاي بالفعل به كاربردهاي بالقوه آن نيز تجوه داشت